Verskil tüsken versys van "Nedersaksische sagen en legendes"

815 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
Demonische motieven
(Demonische motieven)
[[Ofbeelding:Ets 1660 van Gerrit van Goedesbergh met witte wieven in grafheuvels.jpg|thumb|300px|[[Witte wieven]] op een ets uut 1660 die, volgens geschiedschriever Johan Picardt, in grafbulten woont]]
'''Nedersaksische sagen en legendes''' bint vertellegies die as in de [[Nedersaksisch]]talige gebieden mondeling deuregèven bint of nog wördt, daoras boavennetuurlijke elementen of niet warkelijk bestaonde wezens een rolle in speult. Vake wördt d'r laandschoppelijke kenmarken mit verklaord, zoas in 't [[Drenthe|Drèentse]] vertellegien van de duvelskoele: van een diepe koele bi'j een boerenspil op [[Koekange]] vertelt ze det die de duvel emeuken hef deur mit zien linkervoet op de grond te staampen.
 
k
't Nedersaksische taalgebied kent een köppel typische motieven en demonische wezens, daoronder de ''[[roggemoer]]'' (een kienderschrik in 't koren), ''[[aulk]]en'' (''ollerkes'', ''oelken'', ''ulken'', ''oabeltjes''; det bint in heugtes wonende dwergen), ''[[witte wieven]]'', ''[[hunen (mythologie)|hunen]]'' (reuzen, daorvan de [[hunebed]]den), ''[[heemannegie]]s'' (dwergachtige netuurdemonen, e-kenmarkt deur heur roep 'hee') en d'olde bisschop [[Bernard van Galen]] ([[Bommen Berend]]) as wilde jager of berieder van de höllewagen. Dizze feguren viej ok in angrèenzend Duutslaand.<ref>Jurjen van der Kooi, 'Orale literatuur in Oost-Nederland'. In Henk Bloemhoff, Jurjen van der Kooi, Hermann Niebaum en Siemon Reker (red.), ''Handboek Nedersaksische Taal- en Letterkunde''. Van Gorcum: 2008. Blz. 427</ref>
 
Hieronder bint sagen en legendes verzameld per streek of plaatse, die weer binnen regio's/pervincies bint in-edield. De sagen bint zoveul meugelk eschreven in de taal van de streek in kwestie.