Tweekamp
Nen Tweekamp of duel (Latien: duellum) is n, mangs vri-jwillig, gewelddoadeg treffen tussen twee leu, vake noa ne uutdaging van éne van beide deelnemmers deur ne hanse veur den anderen ziene veute te smieten. Wee de hanse oppakt, zo wol den reagel, nömp de uutdaging an. In West-Europa vönden tweekampen geregeld plaatse tot an et beginne van de 20ste eeuwe, howal de umstaandigheid van laand tot laand verskilden. Vandage bunt tweekampen in alle West-Europese laanden bi-j wet verboaden.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Louvre-peinture-francaise-paire-de-chevaliers-romantiques-p1020301.jpg/250px-Louvre-peinture-francaise-paire-de-chevaliers-romantiques-p1020301.jpg)
In de middeleeuwn wodden nen tweekamp mangs ebruukt as n godseurdeal.
De uutdrökking wee de hanse pakt is of-eleid van et eertieds gebrukeleke oppeningsritueel.
Wetteleken toostaand in Nederlaand bewark
In 1881 wodden in et Nederlandse Wetbook van Strafrecht et uutdagen tot en annemmen van nen tweekamp uutslutend strafboar esteld wanneer doarop doadwarkelek nen tweekamp plaatsvond. Doar was allenig sproake van nen tweakamp as doarbi-j getugen anweazig waren. Dizze tooveuging in et Wetbook van Strafrechte deenden um te veurkommen dat de verholdingsgewies laege straffen rundumme nen tweekamp unterecht too-epast zollen wödden wanneer nen verdachten unterecht zol zeggen dat der sproake zol wean van nen tweekamp.[1] Tot 1 februari 2006 wodden den tweekamp nog apart strafboar esteld in et Nederlandse Wetbook van Strafrecht in den artikelen 152 tot en mit 156. Der bestoanden toon nog vri-j gunstige strafrechteleke bepoalingen rundumme den tweekamp. Vandage wöd nen tweekamp berecht under de gewone wetsartikelen rundumme moord, doodslag en mishandeling.
Den wetgeaver zag et verbod op et tweegevecht as ne verolderde wetsbepoaling. Dee betreffende wetsartikelen bunt vri-jwal nooit too-epast. Tussen 1886 en 2004 bunt der in Nederlaand moar 8 tweekampen berecht.[1]
Bi-j de totstaandkomming van et wetbook an et ende van de 19de eeuwe vrogen zi-j zich al of den tweekamp wal apart strafboar esteld mös wödden. Zi-j waren et oaver ens dat et nen untooloatboaren vörm van eigenrecht was, moar zi-j vonden et te wiet goan um de verdachten te vereurdelen volgens de klassieke moordbepoalingen, umdat beiden parti-jen dermet instemden.
Tweekampen tussen officieren van den kriegsmacht kwamen verholdingsgewies vaker veur dan tussen börgerleu. Et Wetbook van Kriegs Strafrecht vermeldden tot de herzening van 1990 tweekampen in n ofzunderlek artikel.